....1:20am..still im up..nalala nanaman kita.. oo sya nga..i heard this song kasi eh, now im trying really hard makalimutan lang kita, hindi ka naman kasi ganun kadali kalimutan, hindi rin naman ako ganun kasama para ibaon sa limot ang lahat, syempre nangingi babaw parin ang pagmamahal..oo, hangggang ngayon mahal ko pa sya, pero siguro ang mahal ko nalang eh ang mga alaala..hindi ko rin masabi.. pero, masasabi ko na medyo ok na ko, nakakatawa na ng walang halong kaplastikan, natututo na uling ngumiti, at unti unti ko na din natututunan na buksan uli ang puso ko hindi para sa bagong taong mamahalin kundi para sa mga kaibigan at pamilya na syang kumukumpleto sa pagtibok nito..itong puso ko na hindi mo lang sinara nuong niloko mo ko, kundi sinira't dinurog mo..medyo nahihirapan akong mamulot sa mga piraso nito pero alam ko kaya ko..at kakayanin ko, wala naman ako choice.. magtatatlong linggo na tayong hiwalay at magiisang linggo na tayong walang komunikasyon..pero parang ang ba...
nais ko lang mag-ingay..