KwEnToNG PaLaKa...

tandang tanda ko pa nung grade 3 ako may pumasok sa room namin, isa sa mga terror na teacher sa iskul namin.. ''miss sumandal pakitawagt nga yun''.. yan ang utos nya saking guro.. habnag nakaturo sakin..kinabahan ako bata palang kasi ako pasaway na ko at matigas ang ulo. baka ipapatawag nanaman akos a prinsipal ofis.. pero paglapit ko isa lang ang sinabi nya..''patay na lola mo.. kanina lang wag kana daw umuwi sa inyo sa bahay kana ng lola mo umuwi. ''ahh exchoose me po?!! garede 3 lang po ang kausap nyo? di man lang ba kayo bwebwelo man lang?? o uutuin muna ko bago sabihin yun?? langya talaga.. so ayun na nga deds na si ''dada'' ang pinkamamahal kong lola.. heart attack daw, ''

sa wakas nagkaron din ako ng time mapanuod ang secret affair.. maganda sya, may lesson while im watching that movie isa lang pumasok sa isip ko yung isa kong post dito dati.. hahaha..wanna read? eto oh..''link'' =============================== usapang lasing nadaan ako sa isang inuman,pagkaout ko..nauna na kasi sa TOTOS yung mga mabubuti kong kaworkmate..at dahil sa pagdaan ko dun medyo napagalitan lang naman ako ni palaka..sinungaling daw ako kasi una sabi ko di na tuloy ang inuman tapos ngayon tuloy daw pala.. pero napaliwanag ko naman sakanya na biglaan yun at dahil sa ala din akong susi ng apartment dahil nadala nya din..so kailangan ko maghintay ng umaga para makauwi sakanila..dahil na din kung uuwi ako ng 2am sakinla..malamang sa alamang wala akong masakyan na tryk paakyat sa bundok na bahay nila..at yun na nga,,pinayagan na ko magstay dun dahil kasalanan nya din naman.uwi sana ko maaga kung may susi ako sa apartment...( kahit naman no.2 masunurin ...

Some people live their dreams Some people close their eyes Some people's destiny Passes by There are no guarantees There are no alibis That's how our love must be Don't ask why It takes some time God knows how long I know that I can forget you It takes some time God knows how long I know that I can forget you Remembering times gone by Promises we once made What are the reasons why Nothing stays the same There were the nights holding you close Someday I'll try to forget them as soon as my heart stops aching anticipating someday ill be over you as soon as my heart stops aching anticipating someday ill be over you as soon as my heart.... oooohhh.... ----- lss.. at dahil 25 day of the month ngayon. umeemo ako. pagbigyan nyo na ko..ngayon lang..  

pag ako sumikat papagawa ako ng ganito!!!

minsan nangarap akong maging isang magaling na drummer.. natupad naman.. yung saktong kanta lang.. angas diba?? minsan nangarap akong Published with Blogger-droid v2.0.9

Published with Blogger-droid v2.0.9

dear kupido, o please pareng kupido tama na muna,ayoko nang isumpa nanaman.. nakikiusap ako. awat na .di ako naghahanap at ayokong makahanap. parang kelan lang pinana mo ko pero pagtagal tagal di tumalab ang iyong kapangyarihan naglaho agad agad. sabi ko sayo may pakongtra ako sa iyong sangkap..bwahahaha.. di naman sa ayoko ng mainlove.pwede pass muna?ngayon lang..di ko sinasabing masaya ako sa kalagayan ko ngayon, sapat lang, walang matamis na ngiti,walang bumabati ng ''goodmorning gising na'' ''ingat sa pagpasok'' ''kumain ka'' ''miss you'' at ang epek sa lahat ''mwaahh mwahh tsup tsup'' hahaha( ntatawa talaga ko pag ganyan ang text at aaminin ko pag inlababo ako ganyan din ako magtext.pero ngayong patay na bata ako. tumatayo balahibo ko sa mga ganyang text.. ayyyswear!!!!hahahaha )  saka wala ka ding mababasa na ilabyou..o mahal kita ( bigla ko nalungkot ).. pero yun nga di ako masaya. pero wa...

halo halong tae.. wala akong magawa nitong mga nakaraang araw. i know its not my forte to have some movie kwento..pero ngayon papakabibo ako..walang pakilaman blog ko itech..haha so anong una?? uhmm.. eto oh!! LOVE OF SIAM ang crush kong si Mario Maurer at si Witwisit Hiranyawongkul.. its a gay themed love story.. so anong chika?? wala lang ang story eh, nagkakilala sila nung bata pa.at naging best of friends then lumipat ng place family nila tong (mario maurer) dahil na lost ang sister nya at di na nakita. till highschool saka sila ulit nagkita ni Mew (witwisit ) na ulila na that time kasi  na deds na si grandma na nagpalaki sakanya at pinagkakaabalahan nya lang ay sa banda lead singer sya.. si mew ay confused sa sarili kung gay ba sya or what..till naging close uli sila ni Tong  at dun na nagsimula na bumigay silang dalawa. may magandang twist,kasi may isang girl na kamukha and kakilos ng nalost na ate ni Tong na nameet nila, at hinire ng mom...

kahapon pinilit kitang talikuran,kala ko di ko kaya.kinaya ko naman. isang hithit lang at isang buga tinapon na kita.. alam ko naging karamay kita sa lahat ng sakit.ikaw ang kausap ko sa sandaling walang kahit sinong kayang sumagot ng aking mga katanungan.ikaw ang matyagang nakatitig saking mga niluha. sampung buwan na rin pala tayong nagkasama, sampung buwan nang una tayong nagkakilala, sampung buwan nang sinubukan kita,nung unay isang pakete isang araw mga oras na sobrang sakit pa,hanggang sa kalahating pakete nalang, palima lima pa tatlo talo, hanggang sa pag gusto ko nalang. salamat ha?! sa sampung buwan na yun di mo ko iniwan. alam kong wala kang mabuting dulot pero sinasamahan mo ko sa pagiisa ko.sa lahat ng lungkot at pagiisip. salamat talaga.. pano yan pare. gusto ko ng kalimutan ka nakakaramdam kasi ako ng di maganda at ikaw ang unang bawal na aking makasama.ayoko man pero kailngan.sabi kasi ni doktor yan..patawad kaibigan.. pero ngayon kahit paunti unti p...

kagabi lang after work eh,naaya ako para sa isang kitakits.. nagkita kita kami ng ibang mga blogger this is the 3rd time na lumabas ako kasama ang mga blogerro.. jheng.,al, jaid, rap, kamil bf ni kamil na si mykel, pablo na di ko alam kung bf ni jheng.hahaha..sweet kasi sila. anong chika?!hahaha.. lets start. tadan!! me and kamila me ang superjaid.. kala mo mga artista no?blogero lang po. cheenee: ang buhay ay isang malaking quiapo.. maraming snatcher.. maagawan ka..lumaban ka jaid!!!.. ipack up mo na si lucy torres, ilabas mo na si gretchen baretto.. sagot ko na ang red nail polish mo..hahahha                                                             ...

Published with Blogger-droid v2.0.9

bzjd Published with Blogger-droid v2.0.9

I'm at a payphone trying to call home All of my change I spent on you sobrang badtrip ko ngayon.. dahil na cut ang line ko, i feel like im at a payphone right now, dahil nakikitawag ako sa kaofismate ko to contact my mom,kasalan ko naman ang tamad ko kasi pumila para magbayad ng bills.nakakatawa lang kasi pag para sayo, handa akong magmall para mamili ng kahit ano and magspent even a thousand just to make you smile. pati oras ko nauubos sayo.. Where have the times gone, baby it's all wrong Where are the plans we made for two? from google.com wala kong paki sa time natin before and i dont wanna ask what went wrong, and our plans?? i dont even care aswell.. napipikon na nga ko sayo.. kanina when i woke up you asked me na samahan ka sa EO to have a replacement for your eyeglasses.. since same way naman yun papunta sa ofis at magbabayad din ako ng plan..so minadali mo kong magbihis at pumasok ng maaga..sabi ko sayo magbabayad ako ng line after nating magpunta sa eo..u...

habang nakaupo sa coffee shop kasama ko ang isang kaibigan. Katatapos lang namin magjogging ng may biglang lumapit samin na nagjojogging din salugar na yun.. sya: kinuha kuha mo no. ko kahapon tapos di ka naman magtetext, buong araw ako naghintay ng text mo!! ako: huh?? ako kinuha ko number mo? e hindi nga kita kilala.. sinigawan nya ko at parang galit sya, napatingin ako sa barkada ko na di ko alam kung sino..malabo ang lahat..bigla kong kinuha ang cp ko after i scroll it down biglang nag pop up ang no. nya.. something like 0927....then..bigla syang nawala pinilit ko pa din alalahanin kung sino sya. tapos biglang napunta ako sa isang park.. kasama ko na sya ang taong nanigaw sakin sa coffee shop.. sobrang saya!! ang gaan ng pakiramdam ko.. parang pelikula na nagmomoment sa pagjojogging.. bigla kaming nahiga sa damuhan.. sya : alam mo bang hinihintay ko text mo.kasi gustong gusto kita..mahal na nga kita eh.. ako wala..speechless.. nang bigla nya kong hinalika...

ang writer daw... di ko masasabing writer na ko.. di porket nagsusulat writer agad..pwedeng blogger lang muna? ang blogger daw mayayaman?? di naman.. minsang tinitipid pa namin ang huling sampung piso para makapunta sa pinakamalapit na computer shop makapag bahagi lamang..ang iba naman nakikicomputer lang sa pinagttrabahuhan.. ang blogger daw mahilig din magbasa.. siguro.. pero ako pag gusto ko lang ang storya saka ko nagbabasa.pero kung hilig ay magbasa? no way! lahat ata ng libro natuluan ko na ng laway.. im short nakatulugan ko lang.. ang blogger daw tinatago ang mukha sa likod ng pahina.. yan ang di ko masasagot. basta alam ko halos lahat ng blogger gwapo at magaganda "ehem" ang ilan ay nakita ko na.minsan nga kung sino ang di nagpapakita ng mukha sya ang pedeng isali sa pelikula parang artista.. takot lang siguro ang karamihan baka mukha nalang ang tingnan at hindi ang kanilang mga likha.. ang blogger daw ay duwag.. s...

akala ko magiging walang kwenta ang lahat.. ang cake at regalo kong dala..buti nalang nakisama ang tadhana. "happy bday" sigaw ko habang dala ang cake na may kandila.minulat nya ang kanyang mata at sabay ngiti, matagal na din kaming di naguusap at halos parang anino ang isat isa.di ko sya kinakausap at sya din sakin. ewan bat nauwi sa ganun ang turingan namin. pero ng oras na yun. isang matamis na ngiti ang tinanggap ko. natuwa sya sa surpresa ko. at natuwa din ako dahil sa sinukli nyang reaksyon. namiss ko ang ngiti nya.. ang boses nya ang yakap nya.. matapos nyang hipanin ang kandila. kumuha sya ng isang slice at pinagsaluhan namin yun.. "anong winish mo?" tanong ko "secret.. sana nagwish ka din" ang tugon nya sana maging okey na ang lahat satin..yan ang wish ko para sa bday mo..bulong ko saking sarili.. hanggang napagpasyahan na namin matulog. nagising kami ng bandang tanghali. binigyan nya ko ng pera pambili ng chicken at kanin..m...

ngayong araw na to titiisin ko muna ang sakit kibit balikat kang aakapin kungwari di ako bitter kahit magpakitang gilas ako ngayon sa harap mo,kumain ng apoy okey lang basta sabihin mo kakalimutan ko muna na isang libong beses mong binasura si ako basta ngayong araw lang to may regalo at cake pa kong dala binili ko lang kanina bago magsara ang tindahan ni aling nena kinakabahan ako baka pag uwi ko wala ka baka nasakanya ka pala pero ayos lang sabi ko naman tiisin ko lahat basta ngayong araw lang uli ha? huling araw na may karapatan ka pa sa puso kong dinurog mo na bago ako umuwi mananalangin muna na sana kahit ngayon lang makisama ka nga pala.. maligayang kaarawan.. sana last mo na yan..(biro lang naman)..

meet my ''happy'' my super ever cute penguin.. namimiss ko na sya.. ilang araw na rin kami di nagkakatabi kakagala ko.haha promise happy.. uuwi na ko.. at magpipicture picture uli tayo..:) Published with Blogger-droid v2.0.9

ang haba na ng aking byahe..  sa una ay masaya.. tandang tanda ko pa nung sinakay ako ni manong e aliw na aliw pa sya sa isang babae na sakay nya,di ko sya kilala at wala kong edeya kung saan at gaano na sila katagal bumabyahe ni manong. una ay prente lang akong nakaupo sa likod ng jeep ni manong dahil nga masaya pa sya dun kay ate na nakasakay sa tabi nya pero ilang araw lang eh pinababa nya na yung sakay nya na yun at ako na ang pinaupo nya sa tabi nya. Di ko na inalam ang dahilan kung bakit bumaba ang babae na yun ang importante ay ako na espesyal na pasahero ni manong. sobrang haba ng byahe, minsan'y nasisiraan kami,humihinto, nagtutulong kumpunihin ang sira ng jeep, dahil sanay na din ako sa ibat ibang mga bagay pagdating sa sasakayan e naging madali lang samin ni manong na gawin ang mga sira, nakakatakbo uli kami agad at nakakapunta sa ibat ibang lugar na kung saan e nagpapasaya samin. narating namin ni manong ang tagaytay, laguna, ba...

patungo ako sa cavite, isang mahabang byahe nagkaayaan kasi ang mga bloggero isang simpleng inuman, unang beses ko silang makikita lahat, pag dating doon

sd

'' sa hinaba haba ng byahe..ikaw lang pala'' yan nalang ang nasabi ko sa sarili ko, nung napayosi ako sa likod ng pinagtatrabuhan ko.pano ba kasi nag simula to? isa kasi akong blogger, halata naman, hilig ko nag magsulat ng mga walang kakwenta kwentang bagay sa buhay ko. dito ko din nakilala ang ilang kaibigang bloggero.isang taon narin naming ninais magkita kita.ngunit di kami puinapahintulutan ng panahon.. pero isang araw ay dumating ang perpektong pagkakataon, habang ako ay unti unting nilalamon ng sakit dahil ang taong aking minahal ay nasa isang bakasyon kasama si original. oo may pagka no other woman, the mistress o sweet affair ang tema namin. ng mga panahon na yun nais ko nang makalimot sa sakit. nais ko na syang kalimutan. naisip ko ang pag sa

(based on a true to life story) ''sa hinaba haba ng byahe sayo lang pala ko makakarating'' hay..umalis na sya, nagtungo sa bora 4 na araw din sya dun kasama ang mahal nya. ang pota!san kaya ko pupunta para malibang naman, sobrang sakit na halos magpakamatay, este pumatay na ko ng lahat ng langaw sa aming bahay, halos maubos ko na din ang half pack kong yosi, kakaisip kung san ko ba dapat sayangin ang oras ko. tang ina naman kasing buhay to, bakit nagmahal pa ko ng taong hanggang pangalawa lang ang tingin sakin. sa pagiisip ko, may nagtext sakin galing sa isang blogero. MJ: punta ka samin kapatid bukas 6pm, ituloy na natin ang pagkikita ng personal para di lang sa blog world tayo magkakakilala, maraming sasama ill make sure magiging masaya to sama kana'' ako: sige tingnan ko ah, sa cavite kayo diba? malayo ba??di ko kasi alam eh. mj: di naman, gusto mo sunduin nalang kita sa alabang?para di ka maligaw? para sigurado din ako na pupunta ka. marami k...